به گزارش پایگاه خبری اکونوآوری، این حسگرها که از اوایل دهه ۲۰۰۰ به صورت عملی عرضه شدند، در حوزههای مختلفی از جمله سلامت، محیط زیست، کیفیت مواد غذایی و فناوریهای پوشیدنی کاربرد دارند.
فناوریهای پوشیدنی، دستگاههای الکترونیکی هستند که دادههایی درباره کاربر یا محیط اطراف او جمعآوری، پردازش و منتقل میکنند و به شدت به نانوحسگرها وابسته هستند.
با وجود پیشرفتهای چشمگیر، تمام فناوریهای پوشیدنی کنونی به باتری نیاز دارند و همین موضوع گلوگاه مهمی در توسعه این محصولات فناورانه به شمار میرود.
در همین راستا، پژوهشگران دانشگاه سوری انگلستان نانوحسگرهایی توسعه دادهاند که بدون نیاز به باتری کار میکنند و میتوانند راه را برای نسل آینده فناوریهای پوشیدنی هموار کنند.
علاقهمندان میتوانند برای مطالعه جزئیات بیشتر به متن این مراجعه کنند.








