به گزارش پایگاه خبری اکونوآوری، سعید سرکار، رئیس مرکز توسعه فناوریهای راهبردی، در پنل تخصصی حمایتهای شرکتهای دانشبنیان در پارادایم جدید که در حاشیه رویداد «معماری نوین حکمرانی علم و فناوری کشور» برگزار شد، با اشاره به ضرورت تحقق خواسته رهبر معظم انقلاب در زمینه ایجاد ارتباط میان دانشگاه و صنعت، به نقد چالشهای موجود در این حوزه پرداخت. وی خاطرنشان کرد: در حال حاضر، نشستهای مربوط به ارتباط دانشگاه و صنعت اغلب به فضای متهمسازی متقابل میان دو طرف تبدیل شده است؛ جایی که دانشگاهها از عقبماندگی صنعت و صنایع از مقاله-محوری دانشگاه گلایه میکنند.
سرکار با ارائه تفکیکی بنیادین میان «صنعت» و «کارخانه»، اظهار داشت: ما در کشور با پدیده نادری به نام صنعت روبرو هستیم و آنچه در واقعیت داریم، عمدتاً مجموعهای از کارخانههاست. کارخانه صرفاً یک زمین و سوله است که با واردات ماشینآلات و نیروی کارگر، تولید را آغاز میکند، اما صنعت زمانی پدید میآید که ما خودمان ماشینساز باشیم و بتوانیم فناوری را در فرآیندهای تولید رسوخ کنیم.
وی افزود: صنایع موفق (مانند صنایع دفاعی و سلامت) توانستهاند به سطح قابل قبولی از فناوری برسند، اما اکثر واحدهای تولیدی موجود، فاقد ظرفیت جذب متخصص و فناوری هستند. وی در توصیف این وضعیت گفت: کارخانهها به دنبال نیروی کارگر یا تکنسین هستند، نه متخصص؛ لذا وارد کردن فناوری به یک کارخانه سنتی، مانند خوراندن غذای سخت به یک کودک ششماهه است که توانایی هضم آن را ندارد.
رئیس مرکز توسعه فناوریهای راهبردی با معرفی شرکتهای دانشبنیان به عنوان «حلقه واسط میان دانشگاه و صنعت»، بر نقش حیاتی آنها تأکید کرد. وی گفت: دانشگاه زبان تجارت و صنعت را نمیفهمد و پروژههای دانشگاهی اغلب به مستندات نظری ختم میشوند که کاربرد صنعتی ندارند. اما متخصصان شرکتهای دانشبنیان که از دل دانشگاه بیرون آمدهاند، هم ادبیات علمی را میفهمند و هم با چالشهای بازار، حقوق و مدیریت تجارت درگیر هستند؛ بنابراین زبان مشترک میان دانشگاه و صنعت، در شرکتهای دانشبنیان نهفته است.
وی در پایان خاطرنشان کرد: نقش آتی شرکتهای دانشبنیان، تبدیل کارخانجات به صنایع پیشرفته و حفظ جایگاه صنایع ملی در عرصه رقابت جهانی از طریق توسعه و رسوخ فناوری خواهد بود.
