به گزارش پایگاه خبری اکونوآوری، عبدالحسن بهرامی در جریان سفر استانی خود به اصفهان گفت: دشت برخوار طی سال‌های اخیر تحت تأثیر کاهش بارندگی، تغییرات اقلیمی، فشار بر منابع آب زیرزمینی، افزایش مصارف و بهره‌وری پایین آب قرار گرفته است. با این حال، مسئله آب در این منطقه تنها به کمبود منابع محدود نمی‌شود و هدررفت، مصرف غیر بهره‌ور، نبود داده‌های یکپارچه و فرسودگی برخی زیرساخت‌ها نیز از عوامل مؤثر بر این وضعیت هستند.
او ایجاد یک زیست‌بوم نوآوری منطقه‌ای را یکی از الزامات حل پایدار این مسئله دانست و افزود: دانشگاه‌ها، شرکت‌های دانش‌بنیان و فناور، کشاورزان، دستگاه‌های اجرایی و سایر ذی‌نفعان باید در چارچوبی مسئله‌محور برای حل چالش‌های دشت همکاری کنند.
بهرامی، پایش و اندازه‌گیری دقیق مصرف آب را از مهم‌ترین زمینه‌های ورود فناوری برشمرد و گفت: استفاده از کنتورهای هوشمند، حسگرها، سامانه‌های تله‌متری و شبکه‌های پایش برخط می‌تواند اطلاعات دقیق‌تری از برداشت و مصرف آب فراهم کند؛ مشروط بر اینکه این داده‌ها مستقیماً در تصمیم‌گیری و مدیریت اجرایی به کار گرفته شوند.
به گفته وی، کاهش تلفات شبکه‌های انتقال و توزیع، بازچرخانی و استفاده مجدد از آب، تصفیه و پایش کیفیت آب و توسعه راهکارهای کم‌آب‌بر نیز از دیگر حوزه‌هایی است که شرکت‌های دانش‌بنیان می‌توانند در آنها نقش‌آفرینی کنند.
رئیس مرکز راهبری ستادهای توسعه اقتصاد دانش‌بنیان همچنین از برنامه ریزی برای شناسایی مسائل اولویت‌دار دشت برخوار با همکاری دستگاه‌های اجرایی، دانشگاه‌ها و ذی‌نفعان محلی خبر داد و گفت: پس از احصای مسائل، راهکارهای فناورانه قابل اجرا شناسایی و از طریق شرکت‌های دانش‌بنیان در میدان عملیاتی اجرا خواهند شد.
بهرامی با تشکر از اقدامات انجام گرفته پس از انعقاد تفاهم نامه همکاری مشترک میان معاونت علمی و صندوق نوآوری و شکوفایی و استانداری اصفهان افزود: معاونت و صندوق نوآوری و شکوفایی با کمک به تامین مالی طرح های فناورانه ارائه شده بستر را برای اجرایی سازی پروژه ها فراهم خواهند نمود ولی مهمتر از آن ایفای نقش بهره برداران در قالب تضمین خرید و مشارکت در سرمایه گذاری طرح ها می باشد.
بهرامی در پایان خاطرنشان کرد: کاهش هدررفت آب بدون اصلاح الگوی مصرف و مدیریت تقاضا امکان‌پذیر نیست و این فرایند به داده، فناوری و مشارکت ذی‌نفعان نیاز دارد. هدف نهایی، ایجاد یک نظام پایدار برای پایش، پیش‌بینی، کاهش تلفات و تصمیم‌گیری مبتنی بر داده است؛ الگویی که در صورت موفقیت می‌تواند در سایر دشت‌های بحرانی کشور نیز مورد استفاده قرار گیرد.
